﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><!--RSS generated at Sunday, July 26, 2026 7:40:59 AM--><rss version="2.0"><channel><title>شیلات خوزستان RSS Feed</title><description>شیلات خوزستان RSS Feed</description><link>http://www.khzshilat.ir/</link><copyright> کلیه حقوق این وب سایت متعلق به شیلات خوزستان می باشد. </copyright><generator>RSS Generator</generator><managingEditor>info@khzshilat.ir (شیلات خوزستان ) </managingEditor><webMaster>info@khzshilat.ir (شیلات خوزستان ) </webMaster><ttl>60</ttl><item><title>مروري بر تجربيات پرورش متراكم كپور ماهيان در استخرهاي ذخيره آب كشاورزي در شهرستان بهبهان</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/75</link><guid isPermaLink="false">c570bfe9-433e-475d-8517-259ab236166f</guid><description>وضعيت اقليمي كشورمان اقتضا مي‌كند كه حداكثر بهره‌وري از منابع آبي صورت گيرد. پرورش متراكم ماهي در استخرهاي ذخيره آب كشاورزي از ظرفيت‌هاي توسعه آبزي‌پروري در شهرستان بهبهان است. پرورش ماهي در اين استخرهاي دومنظوره هيچگونه مصرف آبي را به همراه ندارد و روشي براي استفاده بهينه از آب است. از مزاياي اين روش مي‌توان به اشتغال‌زايي، غني‌سازي آب و خاك و افزايش كيفيت و كميت محصولات كشاورزي، كاهش مصرف كودهاي شيميايي، افزايش درآمد كشاورز، افزايش توليد و مصرف ماهي را نام برد. ماهي كپور معمولي و كپور علفخوار (آمور) براي پرورش در آب‌هاي گرم و شيرين با دماي بالاي 20 درجه سانتي‌گراد توصيه شده‌اند. بهار فصل ماهي‌دار كردن استخرهاي ذخيره آب است. ماهي كپور همه‌چيزخوار و ماهي آمور گياهخوار مي‌باشد. در استخرهاي دومنظوره غذاهايي مانند ذرت، گندم، جو، كنجاله سويا و انواع سبوس براي تغذيه كپور و علوفه مانند يونجه و شبدر براي تغذيه آمور استفاده مي‌شود. براي تغذيه كپور از خوراك كنسانتره (پلت) و اكسترود نيز استفاده مي‌گردد. غذاي ماهي آمور بايد حدود ۲ ساعت قبل از غذاي كپور داده شود. در حال حاضر، در شهرستان بهبهان پرورش متراكم ماهي كپور معمولي و آمور در استخرهاي ذخيره آب كشاورزي در حال انجام است و نتايج مثبتي داشته است.</description><pubDate>Sat, 03 Dec 2022 05:02:38 GMT</pubDate></item><item><title>اثرات عوامل زيست محيطي بر سازوكار توليد هورمون هاي موثر بر دستگاه ايمني سخت پوستان</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/74</link><guid isPermaLink="false">6f9fb621-23ee-4c91-8d90-84019a2f40cc</guid><description>استرس¬هاي محيطي در يك بوم¬سازگان پرورشي در كنار آلاينده¬ها، بر كيفيت زيست آبزيان موثر بوده و شاخص¬هاي ايمني را تغيير دهند. از اين رو، هدف از مطالعه پيش¬رو، معرفي سازوكار هورموني پاسخ به استرس، كنترل دستگاه ايمني سخت پوستان و تشريح اثرات عوامل زيست محيطي بر اين سازوكار و نتايج حاصل از آن است. هورمون هاپيرگليسمي سخت پوستان (CHH) با عملكرد دوگانه متابوليسمي- استرسي يكي از مهمترين عواملي است كه مي¬تواند بسياري از فرايندهاي زيستي در سخت پوستان را تنظيم كند. از سويي ديگر، استرس¬هاي محيطي، سركوب شاخص¬هاي ايمني نظير فعاليت¬هاي ذره خواري، فنول اكسيداز (PO)، سوپراكسايد دسموتاز (SOD)، پپتيدهاي ضد ميكروبي و لايزوزيم، كاهش سلول¬هاي خوني كل (THC) و فعاليت باكتري¬كشي همولنف، و همچنين تغيير در نسبت سلول¬هاي خوني در سخت پوستان را در پي خواهد داشت. بنابراين مديريت استرس¬هاي محيطي و پيش¬گيري از مواجهه با آلاينده¬ها مي¬تواند توليد را از دو طريق افزايش دهد. نخست كاهش ترشح هورمون¬هايي نظير دوپامين كه در شرايط استرس به هر بهايي منجر به حفظ بقاي جانور مي¬شوند، طبيعتا مي¬تواند سبب گردد تا واكنش¬هاي زيستي به رشد منتهي شود. دوم اينكه پايداري شاخص¬هاي ايمني در اين جانوران مي¬تواند مقاومت اين جانوران را نسبت به عوامل بيما-ري¬زا بالا برده و نرخ زنده ماني را در همه¬گيري¬هاي عفوني افزايش دهد. كوتاه سخن اينكه، مهم¬ترين مسئله¬اي كه لازم است تا پرورش¬دهندگان ميگو به آن توجه داشته باشند، ثبات عوامل محيطي در بوم¬سازگان پرورشي است.</description><pubDate>Sat, 05 Nov 2022 06:43:07 GMT</pubDate></item><item><title>ويژگي هاي تشخيصي ميگوهاي خانواده پنائيده و افتراق جنس پنئوس از جنس هاي مشتق شده از آن</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/73</link><guid isPermaLink="false">31e33e63-1bb1-46b3-bade-ecb4fc41335e</guid><description>با توجه به اهميت خانواده پنائيده در صنعت ميگوي جهان و ايران و تغييرات زيادي كه به ويژه جنس پنئوس از نظر رده بندي در طي زمان متحمل شده و ساير جنس¬هاي اين گروه جانوري از آن منشعب گرديدند، هدف از تحقيق پيش رو معرفي ويژگي¬هاي تشخيصي ميگوهاي پنائيده و افتراق جنس پنئوس از جنس¬هاي مشتق شده از آن مي¬باشد. مهمترين ويژگي¬هاي تشخيصي و وجوه تمايز ريخت شناختي مورد استفاده براي افتراق خانواده پنائيده از ساير خانواده¬هاي آبشش منشعب، تفاوت¬هاي موجود در روستروم، پايه چشمي، كاراپاس، پاهاي قدم زن، پاهاي شناگر، تلسون و بندهاي شكمي هستند. خصوصيات روستروم (تعداد خارها) و تليكوم (وضعيت صفحات جانبي) به عنوان مبنايي براي افتراق جنس¬هاي Penaeus، Melicertus، Metapenaeus ، Fenneropenaeus، Litopenaeus، Marsupenaeus و Farfantepenaeus از جنس اصلي قرار گرفتند كه البته مطالعات ملكولي (mt-DNA) نيز اين تقسيم بندي را تائيد نموده است. گرچه تفاوت¬هاي بين گونه¬اي معمولا در حد اندازه¬ي بيشينه به تفكيك جنسيت و تركيب رنگي بدن افراد است. در آبهاي جنوب ايران 7 گونه ميگوي وحشي شامل ببري سبز، موزي، سفيد هندي، دم قرمز، ژاپني، سفيد سرتيز و خنجري مورد صيد و بهره¬برداري قرار مي¬گيرند. در گذشته گونه¬هاي ببري سياه، ببري سبز، و سفيد هندي با هدف پرواربندي، تكثير مي¬شدند كه بنا به دلايلي از چرخه توليد تجاري كنار گذاشته شدند و هم اكنون تنها گونه سخت پوست دريايي در صنعت  آبزي پروري كشور، ميگوي پا سفيد غربي است.</description><pubDate>Sat, 05 Nov 2022 06:08:16 GMT</pubDate></item><item><title>شناسايي و بررسي ساختار اجتماعات  فولينگ مناطق زيستگاه مصنوعي سواحل بحركان خوزستان</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/72</link><guid isPermaLink="false">a4ae5aff-b46d-4e99-8235-357676b32ca2</guid><description>اين مطالعه به منظور شناسايي و بررسي ساختار اجتماعات موجودات چسبنده يا همان فولينگ هاي منطقه زيستگاه هاي مصنوعي با قدمت 13 سال، در سواحل بحركان واقع در شمال غربي خليج فارس انجام شد. نمونه ي فولينگ به صورت فصلي از بهار 1395 الي زمستان 395 از 4 ايستگاه  به صورت تصادفي با استفاده از كــوادرات  cm 25×25 بوسيله عمليات غواصي جمع آوري شدند. بر اســاس بيومس ( وزن تر ) گروه هاي مختلف چسبنده  بر بدنه سازه ها، از مرجان ها رده Anthozoa  با 88 درصد از بيومس كل، بيشترين توده چسبنده را شامل شده و پس از آن اسفنج ها (10 درصد)  و  مرجان هاي هيدروزوآ و بندپايان نيز هر يك با  يك درصــد از مجموعه كـل را شامــل شده اند.  فصل بهار بيشترين ميانگين فراواني را نشان داده است كه ناشي از بيومس بالاي گروه آنتوزوآ با 89 درصد در اين فصل بوده است.  بر اساس آزمون خوشه اي دو فصل زمستان و پاييز درصد تشابه بيشتري در حد 80 درصد داشته و  فصل تابستان و بهار درصد تشابه 50 درصدي را نشان مي دهند.</description><pubDate>Sun, 06 Mar 2022 07:36:13 GMT</pubDate></item><item><title>نقش سازه هاي مصنوعي در افزايش تنوع گونه ايي اسفنج ها در شمال غربي خليج فارس (بحركان)</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/71</link><guid isPermaLink="false">7169fb34-b3dd-459d-8c1b-f11b36a5c7c9</guid><description>زيستگاه هاي مصنوعي نقش مهمي را در افزايش توليد آبزيان دريايي در درياها ايفا مي كنند. رشد و افزايش تنوع موجوداتي مانند گونه هاي مختلف اسفنج ها يكي از دلايل مهم افزايش توليد در اين مناطق است. اين مطالعه به منظور بررسي نقش سازه هاي مصنوعي در توسعه اجتماعات اسفنج ها در زيستگاه هاي مصنوعي احداث شده در صيدگاه بحركان واقع در شمال شرقي خليج فارس انجام شد. نمونه برداري در طي چهار فصل انجام شد. نمونه ها از عمق 12 متري جمع آوري شدند. طبق نتايج حاصل مشاهده شد كه زيستگاه هاي مصنوعي با افزايش هتروژني بستر منجر به افزايش تنوع گونه اي در محيط شده اند كه در نهايت پس از يك دهه از احداث آن ها، تنوع گونه اي اسفنج ها در منطقه افزايش چشم گيري را نشان داده است. بنابراين مي توان با احداث سازه هايي مشابه با سازه هاي كنوني زيستگاهي مناسب و مشابه با بسترهاي سخت طبيعي فراهم نمود.</description><pubDate>Sat, 05 Mar 2022 07:25:05 GMT</pubDate></item><item><title>تاثير سازه هاي بتني بر روي تنوع زيستي و فرآواني ماكروبنتوزهاي منطقه بحركان خوزستان</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/70</link><guid isPermaLink="false">808d68a2-77ea-417f-8d04-e938185a8a84</guid><description>اين مطالعه به منظور بررسي تاثير سازه¬هاي بتني (با قدمت 13 سال) بر روي تنوع زيستي و فرآواني ماكروبنتوزهاي سواحل  بحركان، واقع در شمال غربي خليج فارس انجام شد. نمونه ي ماكروبنتوز به صورت ماهيانه از ارديبهشت 1395 الي فروردين 1396 از 4 ايستگاه به صورت تصادفي با استفاده از گرب پترسون 225/0 جمع آوري شد. ميانگين فراواني ماكروبنتوزها 26/90 ± 418 فرد در متر مربع از سطح منطقه مورد مطالعه بوده است و به ترتيب نرم تنان، سخت پوستان و پرتاران غالب گروه هاي ماكروبنتوزي بوده اند. بيومس كل ماكروبنتوزها در چهار ايستگاه نمونه برداري شده، در طول يك سال، 37/11 گرم بوده كه ميانگين آن 84/2 گرم وزن تر در متر مربع از سطح بستر در كل سال مطالعه بوده است. در منطقه احداث سازه هاي بتني تنوع ماكروبنتوزها بيشتر شده است. آناليز دانه بندي رسوبات ايستگاه هاي مختلف ميزان درصد سيل - كلي را با دامنه 6/95–7/8 نشان مي دهند ميانگين فصلي درصد ماده آلي در رسوبات ايستگاه-هاي مختلف با  دامنه 25/13- 47/4 درصد تخمين زده شد.</description><pubDate>Wed, 03 Nov 2021 07:06:36 GMT</pubDate></item><item><title>توليد متراكم ميگو در سيستم پرورشي بيوفلاك</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/69</link><guid isPermaLink="false">6e60355d-ee42-4919-af7d-15ba451e35df</guid><description>چكيده 
امروزه توجه به سيستم‌هاي آبزي‌پروري متراكم به دليل افزايش سوددهي، امكان اجراي ايمني زيستي و كاهش آسيب‌هاي زيست‌محيطي در حال افزايش است. يكي از سيستم‌هايي كه به طور نسبي سودآوري قابل قبولي دارد و هزينه‌هاي توليد را كاهش مي‌دهد، فناوري بيوفلاك است. فناوري بيوفلاك مي‌تواند اهداف آبزي پروري پايدار را با استفاده از سيستم بدون تعويض آب دنبال كند. اين فناوري به عنوان يك روش جايگزين مؤثر كه قادر است اثرات زيست محيطي را كاهش داده و از ورود عامل بيماري جلوگيري نمايد، پيشنهاد شده است. در سيستم بيوفلاك، غلظت آمونياك و نيتريت به طور مؤثري كنترل شده و اين امر موجب حفظ سطوح آمونياك و نيتريت در محدوده قابل قبول براي پرورش ميگو حتي در تراكم‌هاي بالاي ذخيره‌سازي مي‌گردد. منابع كربني مانند ملاس به سيستم بيوفلاك اضافه مي‌شود. منابع كربوهيدرات اضافه شده به ستون آب در توده‌سازي زيستي مؤثر هستند. با اضافه كردن منبع كربني به استخر، باكتري‌ها نيتروژن غيرآلي آب را مصرف نموده و توده ميكروبي (بيوفلاك) توليد مي‌شود كه مي‌تواند به عنوان غذا مورد استفاده ميگوهاي پرورشي قرار گيرد. اين سيستم براي پرورش ميگو در آب‌هاي غيرمتعارف داخلي و دور از ساحل مناسب مي‌باشد اما اجرايي شدن اين سيستم در جنوب كشور، مستلزم مطالعه پايلوت مي‌باشد كه همكاري سازمان شيلات، محققين آبزي‌پروري و پرورش دهندگان ميگو را مي‌طلبد. 
كلمات كليدي: فناوري بيوفلاك، تراكم، ميگو، رشد، كيفيت آب.</description><pubDate>Sun, 03 Oct 2021 08:27:53 GMT</pubDate></item><item><title>جستاري بر ساختار و كاركرد تورهاي گوشگير ثابت (لنگري) با تاكيد بر صيدگاه هاي استان خوزستان</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/68</link><guid isPermaLink="false">e10f563e-1175-4448-8c88-9271295d524d</guid><description>تورهاي گوشگير از مهمترين ابزارهاي صيد انتظاري آبزيان هستند كه به صورت عمودي در آب قرار داده مي¬شوند و ماهياني كه به سمت آن¬ها حركت مي¬كنند در اثر برخورد با تور، در آن گرفتار مي¬شوند. فرايند صيد از طريق تور گوشگير، عمدتاً از طريق گير افتادن سرپوش¬هاي آبششي ماهيان در لابه لاي چشمه¬هاي تور است. سازوكار اصلي اين تورهاي صيادي، فريب دادن، مبتني بر بي تفاوت ساختن ماهي نسبت به خطر (ابزار صيد) مي¬باشد. اگر اين ادوات براي يك مدت زمان مشخص به طور ثابت در يك محل بمانند، به آن تور گوشگير ثابت مي¬گويند و از مهمترين ادوات در صيد ساحلي هستند. دام¬هاي لنگري معمولا به كمك لنگرهاي سنگين فلزي در بستر آب تثبيت شده و يا در نزديكي بستر و ديگر سطوح آب با كمك سيستم نگهدارنده (بويه) و وزنه ثابت مي¬گردند. با توجه به عمق كم آب در صيدگاه¬هاي دريايي استان خوزستان، بكارگيري تورهاي گوشگير لنگري در عمق¬هاي تورريزي گوناگون از ديرباز براي صيد ماهيان سطح¬زي درشت (مانند شير)، ميان¬آب¬زي (مانند حلوا سفيد)، كف¬زي (مانند راشگو) و كرانه¬اي (نظير بياح) رايج بوده است. مهمترين نتايج جايگزيني تورهاي گوشگير لنگري با ترال¬كشي براي صيد ماهي، شامل بهبود وضعيت زيست محيطي، حفظ ذخاير ماهيان تجاري و رونق اقتصادي جامعه صيادي خواهد بود.</description><pubDate>Mon, 09 Aug 2021 06:09:35 GMT</pubDate></item><item><title>مطالعه ي تاثير ماه هاي قمري و امواج جزر و مدي بر ميزان بهره برداري از ذخاير آبزيان  با تاكيد بر صيدگاه هاي استان خوزستان</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/67</link><guid isPermaLink="false">b16f5d1f-c00f-4438-ba8a-b7433e225dd8</guid><description>امواج جزرومدي يكي از مهمترين عوامل اثرگذار بر جابجايي مواد مغذي در بوم¬سازگان¬هاي آبي و به تبع آن بر ميزان توليد ذخاير آبزيان و بهره¬ برداري از آن ها هستند. چرخه¬هاي مختلف ماه قمري تاثير زيادي بر ميزان صيد، رفتار، حركت، تغذيه، توليد مثل و مهاجرت گروه¬هاي مختلف ماهيان دارند. اين تاثير بالاخص براي ماهياني كه در عمق كم زيست مي¬كنند، نظير صيدگاه¬هاي استان خوزستان در خليج فارس، حائز اهميت بيشتري است. از اين رو، در اين مقاله تحليلي به بررسي تاثير ماه-هاي قمري و امواج جزرومدي بر ميزان بهره برداري از ذخاير آبزيان همراه با ساير عوامل اثرگذار نظير تغييرات فصلي، ابزار صيد، مناسبات فرهنگي اجتماعي صيادان، وزش باد، ترجيح غذايي و زيستگاهي آنها پرداخته شده است. اين اطلاعات مي-تواند براي جامعه صيادان و تعاوني¬هاي صيادي به ويژه در استان خوزستان مفيد واقع شود تا با صرف هزينه و انرژي كمتر، بازدهي بهتري داشته باشند، و در حوزه مديريت صيد آبزيان نيز صدور مجوزهاي درياروي با هدفمندي بيشتري انجام شود.</description><pubDate>Sat, 07 Aug 2021 06:36:10 GMT</pubDate></item><item><title>شناسايي و بررسي ماكروبنتوزهاي مناطق زيستگـاه مصنوعي سواحل  بحركان خوزستان</title><link>http://khzshilat.ir/fa/article/66</link><guid isPermaLink="false">61f04f90-a6a6-4ae6-9a51-68da8781b80f</guid><description>اين مطالعه به منظور شناسايي و بررسي فراواني ماكروبنتوزهاي  زيستگاه¬هاي مصنوعي با  قدمت 13 سال، در سواحل بحركان واقع در شمال¬غربي خليج فارس انجام گرديده است. نمونه¬ي ماكروبنتوز به صورت ماهانه از ارديبهشت 1395 تا فروردين 1396 در 4 ايستگاه به صورت تصادفي با استفاده از گرب پترسون 225/0 جمع¬آوري شد. ميانگين فراواني ماكروبنتوزها 26/90 ± 418 فرد در متر مربع از سطح منطقه مورد مطالعه قرار گرفت كه به ترتيب نرم¬تنان، سخت¬پوستان و پرتاران غالب گروه¬هاي ماكروبنتوزي بودند. بيومس كل ماكروبنتوزها در چهار ايستگاه نمونه برداري شد. در طول يك سال، 37/11 گرم، كه ميانگين آن 84/2 گرم وزن تر در متر¬مربع از سطح بستر در كل سال مطالعه بود. آناليز دانه¬بندي رسوبات ايستگاه¬هاي مختلف ميزان درصد سيلت- كلي را با دامنه (6/95–7/8) نشان مي¬دهند ميانگين فصلي درصد ماده آلي در رسوبات ايستگاه¬هاي مختلف با  دامنه (25/13- 47/4) درصد تخمين زده شد.</description><pubDate>Sat, 23 Feb 2019 10:44:21 GMT</pubDate></item></channel></rss>